Mrityu Guhetil Khajina (मृत्यूगुहेतील खजिना)
“झुंजार, मी मानाजीला शोधायला अवश्य येईन. पण लक्षात ठेव — या मोहिमेवरून परत येणं जवळजवळ अशक्यच,”
हिम्मतने झुंजारला मोहिमेतील धोका अधोरेखित करीत स्पष्टपणे सांगितले.
मृत्यूगुहेतील खजिना हा हिम्मतने सांगितलेला एक विलक्षण, चित्तथरारक अनुभव आहे. झुंजारच्या हरवलेल्या भावाचा शोध घेत तो मृत्यूगुहेकडे निघतो. पुढे सुरू होतो एक अकल्पनीय प्रवास — गूढ आणि अनाकलनीय ठिकाणांतून, दऱ्याखोऱ्यांतून, चेटकिणी आणि जंगली माणसांमधून, तसेच हिंस्त्र श्वापदांमधून.
मग ती मृत्यूगुहा असो, वा चंड पर्वत…
सैतानरक्षित लाल-भिंत असो, वा तीन पुतळ्यांची — दगडी देवांच्या अधिपत्याखाली येणारी वेताळ दरी…
प्रश्न असा आहे की, इतक्या भयानक ठिकाणांवरून मार्गक्रमण करताना, निर्बीड जंगलांतून आणि मरणाच्या उष्ण वाळवंटांतून अन्न-पाण्याविना प्रवास करताना — अशा मोहिमेचा शेवट आनंदी होण्याची अपेक्षा तरी करता येईल का?
हा प्रवास वाचकालाही शोध-मोहिमेवर जाणाऱ्या टोळक्यातला एक भाग बनवतो आणि या रोमांचकारी सफरीची प्रत्यक्ष अनुभूती देतो. रोमांचक — तितकाच थरारक!
हिम्मत उगीच नाही सांगत, संकटं अशी गुंफलेली की जणू एखाद्या चित्रपटाची शृंखलाच. प्रत्येक कडी दुसरीला अडकवून ठेवणारी… प्रत्येक आवर्तन मागच्यापेक्षा अधिक कठीण, आणि पुढच्यापेक्षा थोडं सोपं…
चुकीला माफी नाही.
ज्या क्षणी त्याचा अनादर होईल, त्या क्षणी मृत्यू अटळ …
घटना अशा घडत होत्या की जणू एखादी सिद्धी हळूहळू तिच्या परमोच्च बिंदूकडे सरकत आहे. ती सिद्धी तारक ठरेल की मारक — हे मात्र काळच ठरवणार होता.
ही चित्र-कथा लहान मुलांना नक्कीच एका नव्या साहस-विश्वाचा अनुभव देईल.
काय तर मग…
होताय या रोमहर्षक सफरीचा एक भाग?
चला तर मग —
मृत्यूगुहेतील खजिन्याच्या शोधात.
“Jhunjar, mi Manajil shodhayla avashya yein. Pan lakshat thev — ya mohimetun parat yena javal-javal ashakyach aahe.”
Himmatne Jhunjarla ya mohimecha dhoka spashtpane sangitla.
Mrutyuguhetil Khajina hi ek vilakshan, chittathararak shodh-mohim aahe. Aaplya haravlelya bhavacha shodh ghet Jhunjar Mrutyuguhet pravesh karto — jithe pratyek paul dhokyacha aahe ani pratyek valanavar mrutyuchi savli lapleli aahe.
Ha pravas keval ek guhepurta maryadit nahi. To gela aahe gudh, anakalniya ani bhayanak thikananvarun — khol daryakhoryatun, chetkininchya pradeshatun, janglatil hinsra shwapadanmadhun ani mansuski haravlelya jangli mansanmadhun.
Kadhi Chand Parvat, kadhi saitanrakshit lal bhint, tar kadhi dagdi devanchya adhipatyakhali asleli Vetal Dari — pratyek thikan adhipeksha adhik bhayanak.
Prashna ha aahe ki, itkya sankatanmadhun marg kadhatanna, anna-panyavina, nirjan janglatun ani marnachya ushna valvantatun pravas kartanna — asha mohimecha shevat anandi hoto ka?
Hi katha vachakala keval baghnara nahi thevta, tar tyala ya shodh-mohimetla ek bhag banavte. Pratyek ghatna itki gupt ani romanchkari aahe ki janu ek chitrapatachi shrunghala dolyansamor ughadt jaate.
Chuka maaf kelya jaat nahi.
Jya kshani anadar hoil, tya kshani mrutyushi gaath padel.
Hi chitra-katha sahas, dhairya ani jivant rahanyachi jidd ya sarvancha ek vilakshan anubhav dete.
Tar mag…
tayaar aahet ka ya romharshak safaricha ek bhag honyasathi?
Chala tar mag —
Mrutyuguhetil Khajinyachya shodhat.
